فراوانی مقاله 1توضیح و برداشت از آیه سوره ابراهیم، آیه ۷

توضیح و برداشت از آیه سوره ابراهیم، آیه ۷

آیه‌ی ﴿لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ﴾ تنها یک وعده‌ی ساده نیست؛ این آیه «خبر از وجود نعمت‌ها» می‌دهد، نه نبودن آن‌ها. یعنی خدا به ما می‌گوید نعمت‌ها همین حالا هستند، حضور دارند، جریان دارند؛ فقط کافی‌ست دیده شوند تا افزایش پیدا کنند.

وقتی انسان شکرگزار نعمت‌هایی که هست می‌شود—نعمت‌های کوچک، روزمره، ساده و حتی نادیده‌گرفته‌شده—وجودش آرام‌تر می‌شود، دلش صبورتر می‌شود و نگاهش غفورتر و بخشنده‌تر. این حالت درونی باعث می‌شود که قلب ما آماده‌ی پذیرش نعمت‌های بزرگ‌تر و جدیدتر شود.

شکر، ما را از حالت «کمبود» بیرون می‌آورد و وارد حالت «فراوانی» می‌کند. و همین حالت است که وقتی نعمت تازه وارد زندگی‌مان می‌شود، ما دروناً احساس لیاقت، ارزشمندی و کافی‌بودن می‌کنیم؛ چون شخصیت سپاسگزار ما، خودش را شایسته‌ی دریافت می‌داند.

درواقع این آیه می‌گوید:
وقتی نعمت‌های موجود را ببینی → آرام می‌شوی → روح تو گشوده می‌شود → لایق‌تر می‌شوی → و نعمت‌های جدیدتر وارد می‌شوند.

این آیه، قانون الهی «افزایش از مسیر شکر» را بیان می‌کند.